Λεξικό των Συμβόλων

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
Ορμώμενος από το δέντρο, ως σύμβολο, που έγραψα στο Ταο Τε Κινγκ θα παραθέσω σ' αυτό το θέμα τα πιο κύρια σύμβολα και την ερμηνεία τους σε παγκόσμιο επίπεδο (θρησκεία, πολιτισμοί κ.α)
Το βιβλίο έχει πολλά, πάρα πολλά σύμβολα, 590 σελ. με σύμβολα, και σίγουρα θα μου έπαιρνε πολύ χρόνο για να γράψω για όλα. Σκέφτηκα να ξεκινήσω με το δέντρο αλλά έχει 10 σελίδες με ερμηνείες(!!!) και πρέπει να καθίσω να βρω τις πιο κύριες.
Έτσι θα το ξεκινήσω αλφαβητικά με τα κυριότερα παγκόσμια σύμβολα.

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ:


Τη σήμερον ημέρα, λόγω ίντερνετ, μπορεί κάποιος να βρει πολλούς αποσυμβολισμούς συμβόλων, συνήθως όμως διακατέχονται από....μεροληψία, τουλάχιστον.
Εδώ θα βρείτε αποκρυσταλλωμένη την ερμηνεία τους, όπως την γράφει το βιβλίο. Δεν θα επέμβω πουθενά απλά, ίσως παραθέσωκάποια προσωπικά σχόλια στο τέλος κάθε συμβόλου.
Το σύμβολο είναι αυτό που είναι και αυτές είναι οι παγκόσμιες ερμηνείες του.
Ο καθένας με ότι έχει.....πορεύεται.....
 
Τελευταία επεξεργασία:

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
ΑΓΓΕΙΟ



Το αγγείο, η κανάτα και η στάμνα συμβολίζουν τα κοσμικά ύδατα. Τη Μεγάλη Μητέρα. Τη μήτρα, τη θηλυκή δεκτική αρχή. Την αποδοχή, τη γονιμότητα, την καρδιά. Το αγγείο συνδέεται συχνά με το συμβολισμό του Δέντρου της Ζωής. Ένα αγγείο από το οποίο βγαίνουν φλόγες, απεικονίζει την ένωση ύδατος και πυρός. Ένα αγγείο με κρασί σημαίνει έμπνευση, ένα αγγείο με κλαδιά ή άνθη που βλασταίνουν απεικονίζει τη γονιμότητα των υδάτων. Ένα χυτό αγγείο, συνήθως στα χέρια μιας θεότητας, συμβολίζει μια ευεργετική θηλυκή θεότητα ή τη Μεγάλη Μητέρα που εκχέει τα ύδατα της ζωής και γονιμότητας σε όλον τον κόσμο. Στα χέρια ενός άντρα το χυτό αγγείο υποδηλώνει μια σπονδή σε κάποια θεότητα.

Αιγ.: Η καρδιά. Τα ύδατα. Η μήτρα. Οι ζωοποιές δυνάμεις της φύσης. Έμβλημα του Όσιρη και της Ίσιδας.

Σουμ.-Σημ.: Ένα γνώρισμα της Μεγάλης Μητέρας, σαν γονιμοποιός δύναμη των υδάτων. Ο Ανού συχνά συμβολιζόταν με το ξέχειλο αγγείο των υδάτων της αιώνιας ζωής.

Ελλ.-Ρωμ.: Η κούπα του σάτυρου και ένα γνώρισμα της Ήβης.

Ινδ.: Η δύναμη της Σάκτι.

Βουδ.: Ένα από τα ευνοϊκά σημάδια στο πέλμα του ποδιού του Βούδα, που φανερώνει πνευματικό θρίαμβο και θρίαμβο πάνω στη γέννηση και το θάνατο.

Κιν.: Διαρκής αρμονία. Το βάζο με λουλούδια είναι ένα κινεζο-βουδιστικό σύμβολο αρμονίας και μακροζωίας. Το αγγείο που περιέχει τα ύδατα της ζωής είναι ένα γνώρισμα της Γκουάν-γιν, όπως ευσπλαχνία και γονιμότητα.

Κελτ.: Τα θεραπευτικά ύδατα. Ένα γνώρισμα των μητρικών θεοτήτων.

Χριστ.: Ένα αγγείο με ένα κρίνο φανερώνει τον Ευαγγελισμο. Ένα άδειο αγγείο πάνω σ' έναν τάφο, την απομάκρυνση της ψυχής από το σώμα.
 

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
ΑΓΕΛΑΔΑ



Η μεγάλη Μητέρα. Όλες οι σεληνιακές θεές στην όψη της γαλούχησης. Η παραγωγική ικανότητα της γης. Αφθονία, τεκνοποίηση. Το μητρικό ένστικτο. Τα κέρατα είναι ο σεληνιακός μηνίσκος και, αφού αντιπροσωπεύει τις σεληνιακέςς και γήινες θεές, η αγελάδα είναι ουράνια και χθόνια.

Αιγ. : Κυρίως η Αθώρ, η Μεγάλη Μητέρα της Αιγύπτου. Η διπλοκέφαλη αγελάδα αντιπροσωπεύει την Άνω και Κάτω Αίγυπτο. Τα πόδια της Ουράνιας Αγελάδας, της Νουτ, της Κυρίας του Ουρανού, είναι τα τέσσερα τέταρτα της γης και αυτή έχει τα άστρα του στερεώματος στην κοιλιά της. Η Αθώρ, η Ίσιδα και η Νουτ απεικονίζονται συχνά σαν αγελάδες ή με κέρατα.

Ελλ. : Μια μορφή της Ήρας και της Ιούς.

Ινδ.: Το ιερό ζώο. Γονιμότητα, αφθονία, γη. Η Ναντίνι, η αγελάδα που εκπληρώνει τις επιθυμίες παρέχει γάλα και ένα ελιξήριο. Η 'Αντιτι που αγκαλιάζει τα πάντα, η αγελάδα Πριτχιβι. Σαν γη η αγελάδα εμφανίζεται μαζί με τον ταύρο του ουρανού. Τα τέσσερα πόδια της Ιερής Αγελάδας είναι οι τέσσερις κάστες. Μια στείρα μαύρη αγελάδα αφιερώνεται στη Νίρριτι, θεά της κακοτυχίας και της ασθένειας.

Κέλτ.: Η χθόνια αγελάδα απεικονίζεται σαν κόκκινη με λευκά αυτιά.

Κιν. : Ανήκει στο γιν, η γήινη αρχή, με το άλογο, σαν γιανκ, και ουρανό.

Σκανδ. : Η αρχέγονη αγελάδα, η Τροφός, ξεπρόβαλε από τον πάγο. έγλειψε τον πάγο για να φτιάξει τον πρώτο άνθρωπο.
 

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
ΑΕΤΟΣ



Ηλιακό έμβλημα, το σύμβολο όλων των ουράνιων θεών, ο ήλιος του μεσημεριού, η πνευματική αρχή, ανάληψη, έμπνευση, απαλλαγή από δεσμά, νίκη, υπερηφάνεια, θεωρία, αποθέωση, βασιλεία, αυθεντία, ισχύς, ύψος, το στοιχείο του αέρα. Θεωρούμενος ως ικανός να πετάει ως τον ήλιο και να κοιτάζει αλάθητα το καθετί και να ταυτίζεται μ' αυτό, ο αετός αντιπροσωπεύει την πνευματική αρχή στον άνθρωπο η οποία είναι ικανή να πετάει στα ουράνια. Οι δικέφαλοι αετοί είναι γνώρισμα των δίδυμων θεών και αντιπροσωπεύουν την παντογνωσία ή την διπλή ισχύ. Ο αγώνας ανάμεσα στον αετό και στον ταύρο, ή στον αετό και λιοντάρι, όπου ο αετός είναι πάντα νικητής, δείχνει το θρίαμβο του πνεύματος ή του νου πάνω στο φυσικό σώμα.
Η μάχη ανάμεσα στον αετό και στο φίδι, ή η σκηνή του αετού με το φίδι στα νύχια του, απεικονίζει την πνευματική νίκη, αφού ο αετός είναι συμβολίζει τις ουράνιες δυνάμεις του αγαθού και το φίδι αντιπροσωπεύει τις κακές χθόνιες δυνάμεις. Ο αετός είναι επίσης ανεκδήλωτο φως και το φίδι ανεκδήλωτο σκοτάδι, από κοινού είναι ένα σύνολο, μια κοσμική ένωση, η ένωση πνεύματος και ύλης. Ο αετός που κάθεται στην κορυφή μιας στήλης είναι ένα έμβλημα των ηλιακών θεών "ήλιος ανίκητος", νικητών του σκότους.

Αιγ.: Ηλιακό σύμβολο, οι γιοί του Ώρου.

Σουμ.-Σημ.: Ο μεσημεριάτικος ήλιος, γνώρισμα του Νινούρτα ή Νινγκβίσου, του ευεργετικού ήλιου και του πολεμικού θεού της Χαναάν και της Βαβυλώνας. Έμβλημα του φρυγικού Σαβάζιου, επίσης αφιερωμένος στον Ασσούρ, θεός της θύελλας, της αστραπής και της γονιμότητας. Είναι επίσης ουσιαστικά χιττιτικός και συμβολίζει την ηλιακή δύναμη και την παντογνωσία, συχνά κρατάει στα νύχια του ένα σεληνιακό λαγό ή το φίδι. Ο Μαρντούκ συχνά απεικονίζεται σαν αετός.

Ελλ.: Ηλιακό έμβλημα, πνευματική δύναμη, βασιλεία, νίκη και εύνοια. Ένα γνώρισμα του Δία, και σαν φορές του κεραυνού, έχει μερικές φορές έναν κεραυνό στα νύχια του. Αρχικά ήταν έμβλημα του Πάνα ο οποίος τον πρόσφερε στον Δία. Έμβλημα του Γανυμήδη σαν νεκρικό σύμβολο. Ο Γανυμήδης που ραντίζει έναν αετό συμβολίζει την υπερνίκηση του θανάτου. Ο αετός μ' ένα φίδι στην ουρά του είναι, σύμφωνα με τον Όμηρο, ένα σύμβολο νίκης.

Ρωμ.: Το ηλιακό πουλί της θύελλας, ο αστραποφόρος του Δία. Αντιπροσωπεύει τον αυτοκράτορα, μεγαλείο, νίκη, εύνοια, ταχύτητα αντίληψης. Κρατάει τον κεραυνό του Δία στα νύχια του. Το σύμβολο και ο παράγοντας της αποθεώσης μετά τον θάνατο.

Μιθρ.: Ο αετός και το γεράκι είναι γνωρίσματα του ηλιακού θεού Μίθρα.

Κίν.: Ο ήλιος, η αρχή, γιανγκ, αυθεντία, πολεμιστές, θάρρος, εμμονή, οξεία όραση, αφθονία. Ο αετός και το κοράκι συνδέονται με πολεμικούς θεούς.

Κέλτ.: Συνδέεται με τα ιαματικά νερά.

Σκανδ.: Σοφία, εμφανίζεται στα κλαδιά του Υγκντρασίλ σαν φως, συγκρουόμενος με το φίδι του σκότους. Ένα έμβλημα του Όντι/Βόντεν.

Ινδ.: Το ηλιακό πουλί Γκαρουντά στο οποίο καβαλικεύει ο Βίσνου. Επίσης ένα έμβλημα του Ίντρα. Είναι για τους Άριους το πουλί των βροχοσυννέφων.

Βουδ.: Ένα όχημα του Βούδα, γνώρισμα του Αμογκχασίντχι.

Εβρ.: Ανανέωση, η Ανατολή.

Αζτ.: Ουράνια δύναμη, ο φωτεινός ουρανός, ο ανατέλλων ήλιος, καταβροχθιστής του φιδιού του σκότους.

Ινδιαν.: Το φτερό του αετού στα μαλλιά αντιπροσωπεύει το Πουλί του Κεραυνού, το Παγκόσμιο Πνεύμα, ο αετός είναι η αποκάλυψη και ταυτόχρονα ένας μεσολαβητής μεταξύ ουρανού και γης, είναι επίσης η ημέρα. Σε μερικές περιπτώσεις ο λευκός αετός συμβολίζει τον άντρα και ο καστανός την γυναίκα.

Αλχ.: Ο αετός που πετάει είναιτο απελευθερωμένο πνευματικό μέρος της πρώτης ύλης. Ο διπλός αετός απεικονίζει τον αρρενοθήλυ υδράργυρο. Ο στεφανωμένος αετός και το λιοντάρι είναι άνεμος και γη.

Χριστ.: Το πνεύμα, ανάληψη, ζήλος, πνευματική προσπάθεια, η Δευτέρα Παρουσία, όπου ρίχνει τους καταδικασμένους έξω από τη φωλιά, ανανέωση της νεότητας (Ψαλ. ΡΓ' 5). Το να κοιτάει ο αετός τον ήλιο χωρίς να τυφλώνεται , παρομοιάζεται με τον Χριστό που ατενίζει τη δόξα του Θεού. Το να βγάζει το νεοσσό του στον ήλιο, παρομοιάζεται με τον Χριστό που οδηγεί τις ψυχές στον Θεό ενώ με το βούτηγμα στη θάλασσα για να πιάσει ψάρι, με τον Χριστό που σώζει τις ψυχές από τη θάλασσα της αμαρτίας. Πίστευαν ότι ο αετός ανανεώνει το φτέρωμά του πετώντας προς τον ήλιο και μετά βουτώντας στη θάλασσα, γιαυτό και συμβόλιζε την ανάσταση και τη νέα ζωή στο βάπτισμα. Η ψυχή ανανεώνεται με τη χάρη. Επίσης αντιπροσωπεύει την έμπνευση των Ευαγγελίων, γι' αυτό και χρησιμοποιείται στο αναλόγιο. Το πιάσιμο του φιδιού στα νύχια του, είναι νίκη πάνω στην αμαρτία. Ένα από τα τέσσερα ζώα της αποκάλυψης (Αποκαλ. 4-6, 4-7)



Στον αετό έχει μια εικόνα από μωσαϊκό της Κωνσταντινούπολης του 5ου αιώνα. Μεταδίδει όλη τη δύναμη και τον αγώνα στη μάχη ανάμεσα στον αετό και το φίδι, σύμβολα της αιώνιας σύγκρουσης μεταξύ των αντιθέτων και αντίστοιχα ανάμεσα στην ανώτερη και κατώτερη φύση του ανθρώπου, ηλιακή και χθόνια, ανάμεσα στο νου και το ένστικτο. (από την περιγραφή της εικόνας)
 

Συνημμένα

  • φίδι-μωσαϊκών-αετών-14053560.jpg
    φίδι-μωσαϊκών-αετών-14053560.jpg
    340 KB · Προβολές: 32

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
ΑΛΑΣ



Ζωή, αθανασία, αφθαρσία, μονιμότητα, πίστη, φιλία, σοφία και γνώση (sal sapiente ή άλας σοφίας), η ψυχή.
Φανερώνει επίσης αξία, νοστιμιά, ευφυΐα.


Αλχ.: Διύλιση, ανακάθαρση, το σταθερό μέρος, η κυβική λίθος, η γήινη φύση, το σώμα; που ενώνει το ενεργητικό και το παθητικό, το πνεύμα και την ψυχή. «Οπουδήποτε υπάρχει μέταλλο, υφίσταται θείο, υδράργυρος και άλας, τα τρία είναι Πνεύμα, Ψυχή και Σώμα, η φύση του μετάλλου και του ανθρώπου. Το άλας είναι στατικό και συνεπώς το φυσικό στοιχείο στην τριάδα. Το άλας δεν είναι μόνο το φυσικό αλλά και το "αστρικό" σώμα. Το θείο παράγει καύση, ο υδράργυρος εξάτμιση και το άλας συντελεί στη "σταθεροποίηση" του πτητικού πνεύματος» Βαλεντίνος*
Είναι η αρχή του άφλεκτου και της παγίωσης και, μυστικιστικά, είναι το σώμα του ανθρώπου.


Ελλ.-Ρωμ.: Φιλολογική ικανότητα. Το αλάτι έπαιζε σπουδαίο ρόλο στις θυσίες και ήταν επίσης αποτροπαϊκό, τοποθετούνταν στα χείλια ρωμαϊκών βρεφών οκτώ ημερών για την απομάκρυνση των κακών πνευμάτων. αυτή ήταν πιθανόν η προέλευση της προσφοράς άλατος στους χριστιανούς κατηχούμενους πριν από το βάπτισμα. Το αλάτι χρησιμοποιόταν και στον αγιασμό σε μερικές τελετές καθιέρωσης.

Κελτ.: Το άφθαρτο πνεύμα, με τη γη σαν φθαρτό σώμα.

Εβρ.: Πνευματική διάκριση.

Χριστ.: Οι εκλεκτοί, θεία σοφία, αξία, καθαρότητα, αφθαρσία, σύνεση, ανωτερότητα, ισχύς (Ματθ. Ε', 13. Μαρκ. Θ', 50)


* Για τον Βαλεντίνο και άλλους αλχημιστές μερικές πληροφορίες

 

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
ΑΛΟΓΟ


Εδώ θα έγραφα για το άλογο, επειδή όμως με πρόλαβαν σ' αυτό το σύμβολο άλλοι παραπέμπω εκεί για τον αποσυμβολισμό του.
Η μόνη ένσταση που έχω είναι ότι δεν αναφέρει την πηγή, και αυτό είναι μεγάλο λάθος που κάνουν πολλοί, πάρα πολλοί και ειδικά αυτός ο χώρος , όσων ασχολούνται με τους υπότιτλους δλδ, γνωρίζει καλά τα....περί "κλοπής" ή απόκρυψης της πηγής!!
Έναν γρήγορο έλεγχο που έκανα είναι ακριβώς ότι γράφει το βιβλίο!




Οπότε θα περάσω στο επόμενο σύμβολο.......
 

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
ΑΜΝΟΣ



Ευγένεια, νεανική αθωότητα, πραότητα, αγνότητα, το άψογο. Οι μάγοι είναι ανίσχυροι μπροστά στην αθωότητα του. Οι αμνοί συμβολίζουν τους νεόφυτους και τη μυστική αναγέννηση. Ο αμνός μαζί με το λιοντάρι απεικονίζουν την παραδεισένια κατάσταση.

Εβρ.: Ο ερχόμενος Μεσσίας, ο άσπιλος Αμνός.


Κιν.: Υϊκή ευσέβεια.


Χριστ.: Η σταύρωση, ο Χριστός θυσιαζόμενος για τις αμαρτίες του κόσμου, ο Αμνός του Θεού, η «άμωμος θυσία». Ο αμνός αντιπροσωπεύει τον Χριστό σαν πάσχοντα και θριαμβευτή, το πάθος και την ανάσταση. Χρησιμοποιείται εκτεταμένα στον συμβολισμό της χριστιανικής τέχνης. Ο χριστός βαστάζων έναν αμνό είναι ο Καλός Ποιμήν που φροντίζει το ποίμνιό του, ή που διασώζει το χαμένο πρόβατο που έχει ξεστρατίσει, τον αμαρτωλό, ή που οδηγεί το ποίμνιό του. Ο αμνός με το σταυρό απεικονίζει τη σταύρωση. Ο αμνός με το σήμα ή τη σημαία είναι η ανάσταση. Ο αμνός της Αποκάλυψης, με το βιβλίο και επτά σφραγίδες, είναι ο Χριστός σαν Κριτής στη Δευτέρα Παρουσία. Ο αμνός της αποκάλυψης με επτά κέρατα και επτά μάτια φανερώνει τα επτά δώρα του Πνεύματος. Ο αμνός με έναν λόφο και τα ποτάμια υποδηλώνει την εκκλησία, αφού ο λόφος και τα ποτάμια είναι τα τέσσερα ποτάμια του Παραδείσου και τα τέσσερα Ευαγγέλια. Ο αμνός που περιβάλλεται απο μια σειρά προβάτων, ο αμνός είναι ο Χριστός και τα πρόβατα οι μαθητές. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής με έναν αμνό απεικονίζει τον πρόδρομο που δείχνει τον ερχομό του Χριστού. Ο Κύριλος της Αλεξανδρείας λέει ότι ο αμνός και η περιστερά μαζί απεικονίζουν το σώμα και την ψυχή του Χριστού, την ανθρώπινη και θεία φύση του.
 

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
ΑΡΑΧΝΗ



Η Μεγάλη Μητέρα, στην τρομερή όψη της σαν υφάντριας του πεπρωμένου, μερικές φορές απεικονίζεται σαν τεράστια αράχνη. Όλες οι σεληνιακές θεές είναι κλώστριες και υφάντριες της Μοίρας και η Κοσμική Αράχνη είναι επίσης ο Δημιουργός που κλώθει το νήμα της ζωής από τη δική του ουσία και προσαρτά όλους τους ανθρώπους στον εαυτό του μέσω του νήματος του ομφαλίου λώρου και τους προσδένει ή τους υφαίνει στον ιστό του σχεδίου του κόσμου. Η αράχνη στο κέντρο του ιστού της αντιπροσωπεύει επίσης ένα κοσμικό κέντρο, μπορεί ακόμα να είναι ο ήλιος που περιβάλλεται από τις ακτίνες του, ακτινοβολώντας προς όλες τις κατευθύνσεις, ή η σελήνη σαν κύκλος ζωής και θανάτου του εκδηλωμένου κόσμου, ή το έτος που υφαίνει το χρόνο στον ιστό του.

Αιγ.: Γνώρισμα της Νηίθ, σαν υφάντριας του κόσμου.

Σουμ.-Σημ.: Ιδιότητα της Ιστάρ και Αταργάτης σαν υφαντριών του κόσμου και της μοίρας.

Ελλ.: Γνώρισμα της Αθηνάς, σαν υφάντριας του κόσμου, καθώς και της Περσεφόνης, της Αρμονίας και των Μοιρών που υφαίνουν το πεπρωμένο.

Ρωμ.: Ευφυΐα, καλοτυχία.

Ινδ.-Βουδ.: Η υφάντρια του ιστού της πλάνης, της μαγιά, αλλά και ο Δημιουργός που υφαίνει το νήμα από τη δική του ουσία.

Σκανδ.-Τευτ.: Η Χόλντα και οι Νόρμες είναι κλώστριες και υφάντριες του πεπρωμένου.

Ωκεαν.: Σε μερικά νησιά η Γριά Αράχνη είναι ο δημιουργός του σύμπαντος.

Ινδιαν.: Ο άνεμος και ο κεραυνός, προστασία από κάθε βλάβη.

Χριστ.: Ο διάβολος που παγιδεύει τους χριστιανούς, ο σπαγγοραμένος που ρουφάει το αίμα των φτωχών.
 

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
ΑΡΙΘΜΟΙ

Σε πολλές παραδόσεις, ιδιαίτερα στις βαβυλωνιακές, ινδικές και πυθαγόρειες, ο αριθμός αποτελεί θεμελιώδη αρχή από την οποία εκπορεύεται όλος ο αντικειμενικός κόσμος. Είναι η αρχή όλων των πραγμάτων και η υποκρυπτόμενη αρμονία του σύμπαντος. Είναι επίσης η βασική αρχή του σύμπαντος σε αναλογία με τις πλαστικές τέχνες και σε ρυθμό με την μουσική και την ποίηση.
Στην ερμητική φιλοσοφία ο κόσμος των αριθμών εξισώνεται με τον κόσμο της λογικής. Οι αριθμοί δεν είναι απλώς ποσοτικοί, αλλά και συμβολικές ποιότητες.


Ελλ.: «Το καθετί διατίθεται σύμφωνα με τους αριθμούς» Πυθαγόρας. Για τον Πλάτωνα οι αριθμοί είναι η αρμονία του σύμπαντος, για τον Αριστοτέλη ο αριθμός είναι «η αρχή και, όπως θα λέγαμε, η υπόσταση όλων των πραγμάτων και των καταστάσεων». Οι μονοί αριθμοί είναι αρσενικοί και οι ζυγοί θηλυκοί. «Θυσίασε στους ουράνιους θεούς με έναν μονό αριθμό και στους γήινους με έναν ζυγό» Πλούταρχος

Ινδ.: Οι αριθμοί είναι η κύρια υπόσταση του σύμπαντος.


Κιν.: Οι μονοί αριθμοί είναι γιανγκ, ουράνιοι, αμετάτρεπτοι, ευοίωνοι. Οι ζυγοί είναι γιν, γήινοι, μεταβλητοί, δυσοίωνοι.


Χριστ.: Ελάχιστος συμβολικός αριθμητικός συμβολισμός υπήρχε μέχρι τον Αγ. Αυγουστίνο και τους Αλεξανδρινούς σχολιαστές. Για τον Αγ. Αυγουστίνο ο αριθμός είναι το αρχέτυπο του Απόλυτου.




ΜΗΔΕΝ

Μη ύπαρξη, τίποτα, το ανεκδήλωτο, το αιώνιο, η απουσία κάθε ποιότητας ή ποσότητας.
Το μηδέν αντιπροσωπεύει επίσης το Κοσμικό Αυγό, το αρχέγονο Ανδρόγυνο, το Πλήρες. Σαν άδειος κύκλος απεικονίζει την ανυπαρξία που χαρακτηρίζει το θάνατο και την ολοκλήρωση που χαρακτηρίζει τη ζωή που και τα δυο περιέχονται στον κύκλο και μετέχουν στον συμβολισμό του Κύκλου. Οι δύο πλευρές αντιπροσωπεύουν την άνοδο και κάθοδο, την εξέλιξη και εισέλιξη. Πριν από το Ένα υπάρχει μόνο το Κενό, η μη ύπαρξη, η σκέψη, το έσχατο μυστήριο, το ακατανόητο Απόλυτο.

Στον Ταοϊσμό συμβολίζει το Κενό, μη ύπαρξη.
Στον Βουδισμό είναι το Κενό και το Τίποτα.
Στον Καμπαλισμό είναι το Απεριόριστο. Απεριόριστο Φως. Το Άγιν.
Για τον Πυθαγόρα το μηδέν είναι η τέλεια μορφή. Ο δημιουργός και υποδοχέας όλων.
Στο Ισλάμ είναι η Θεία Ουσία




ΕΝΑ

Αρχέγονη ενότητα, η αρχή, ο Δημιουργός, ο Πρώτος Υποκινητής, το σύνολο όλων των δυνατοτήτων, ένα ανάβρυσμα και ανάδυση, η αρχή που δίνει γέννηση δυαδικότητα και από εκεί στην πολλαπλότητα και πίσω πάλι στην τελική ενότητα.

Πυθ.: Πνεύμα, Θεός, από τον οποίο εκπορεύονται τα πάντα, η ουσία, η Μονάδα.

Εβρ.: Αδωνάι, ο Κύριος, ο Ύψιστος, το «Εγώ Είμαι», κρυμμένη διάνοια.

Κιν.: Γιάνγκ, αρσενικό, ουράνιο, ευοίωνο. Η Μονάδα.

Ταο.: «Το ταό είναι Ένα κι όμως γέννησε την δυαδικότητα, έπειτα τα Δύο γέννησαν την Τριάδα, και τα Τρία γέννησαν όλα όσα υπάρχουν.

Μωαμ.: Ο Θεός σαν ενότητα. το Απόλυτο, ο αυτάρκης.

Χριστ.: Θεός, ο Πατέρας, η Θεότητα.




ΔΥΟ

Δυαδικότητα, εναλλαγή, διαφοροποίηση, διαμάχη, εξάρτηση, το αλλότριο, η στατική κατάσταση, η ριζωμένη - εξ' ου και η ισορροπία - σταθερότητα, αντανάκλαση, οι αντίθετοι πόλοι, η δυαδική φύση του ανθρώπου. Επιθυμία, αφού όλα όσα είναι εκδηλωμένα σε δυαδικότητα, είναι σε ζεύγη αντιθέτων.
Όπως το ένα αντιπροσωπεύει το σημείο, έτσι το δύο υποδηλώνει το μήκος. Ο Δυαδικός είναι ο πρώτος αριθμός που παρεκκλίνει από την Ενότητα, γιαυτό και συμβολίζει την αμαρτία που ξεστρατίζει από το πρώτο αγαθό και έτσι φανερώνει το παροδικό και φθαρτό. Τα διπλά ζώα έχουν τον ίδιο συμβολισμό, έστω κι αν είναι διαφορετικού είδους, π.χ δύο λιοντάρια, ένα λιοντάρι και ένας ταύρος, και τα δύο ηλιακά, αντιπροσωπεύουν διπλά ισχύ.

Ελλ.:
-Πυθ.: η Δυάδα, το διαιρεμένο γήινο ον.
-Πλατ.: Ο Πλάτωνας λέει ότι το δύο είναι ένα ψηφίο χωρίς σημασία, αφού συνεπάγεται σχέση, η οποία εισάγει τον τρίτο παράγοντα.

Ινδ.: Δυαδικότητα, οι σάκτα και σάκτοι.

Κιν.: Γιν, θηλυκό, γήινο, δυσοίωνο.

Εβρ.: Η δύναμη της ζωής. Στον Καμπαλισμό η σοφία και η αυτοσυνείδηση.

Βουδ.: Η δυαδικότητα του σαμσάρα, αρσενικό και θηλυκό, θεωρεία και πρακτική, σοφία και μέθοδος, επίσης ο τυφλός και ο κουτσός ενωμένοι για να βλέπουν την ατραπό και να προχωρούν σ' αυτή.

Ταο.:Οι Κούα, οι Δύο Προσδιοριστικοί Παράγοντες, τα γιν-γιανγκ. Το δύο είναι ένας αδύναμος αριθμός γιν, αφού δεν έχει κέντρο.

Μωαμ.: Το Πνεύμα.

Χριστ.: Ο Χριστός με δύο φύσεις, ως θεός και ως άνθρωπος.

Αλχ.: Τα αντίθετα, ήλιος και σελήνη, βασιλιάς και βασίλισσα, θείο και υδράργυρος, αρχικώς ανταγωνιστικά αλλά τελικά διαλύονται και ενώνονται στον ανδρόγυνο.




ΤΡΙΑ

Πολλαπλότητα, δημιουργική δύναμη, ανάπτυξη, πρόσθια κίνηση που υπερνικά την δυαδικότητα, έκφραση, σύνθεση. Η δύναμη του τρία είναι καθολική και είναι η τριμερής φύση του κόσμου, σαν ουρανός, γη και ύδατα, είναι ο άνθρωπος σαν σώμα, ψυχή και πνεύμα. Γέννηση, ζωή και θάνατος, αρχή, μέση και τέλος. Παρελθόν, παρόν και μέλλον. Οι τρεις φάσεις τις σελήνης, κ.τ.λ
Τρία είναι ο «ουράνιος» αριθμός αντιπροσωπεύοντας την ψυχή, όπου το τέσσερα είναι το σώμα, μαζί και τα δύο κάνουν επτά και σχηματίζουν την ιερή εβδομάδα. Ενώ 3χ4 είναι δώδεκα που αντιπροσωπεύει τα σημεία του ζωδιακού, τους μήνες του έτους κ.τ.λ.
Η Τριάδα μπορεί να διαιρεθεί σε δυάδα και μονάδα, των οποίων αποτελεί το άθροισμα, είναι ο ισχυρός αριθμός του ταοϊστικού συμβολισμού , αφού έχει ένα κεντρικό σημείο ισορροπίας.
Το Τρία εισάγει την πληρούσα τα πάντα θεότητα - Πατέρα, Μητέρα και Υιό * - που αντανακλάται και στην ανθρώπινη οικογένεια. Το Τρία φέρει επίσης την αυθεντία του συσσωρευμένου αποτελέσματος, αφού το το ένα ή το δύο μπορούν να είναι πιθανώς σύμπτωση, αλλά το τρις φέρει βεβαιότητα και δύναμη, π.χ Τρις Μέγιστος Ερμής., Τρις Μέγιστος Κύριος, Τρις Ευδαίμονα Νησιά κ.τ.λ.
Η λαογραφία έχει τρεις επιθυμίες, τρεις δοκιμασίες, τρεις πρίγκηπες ή πριγκήπισσες, μάγισσες, αλλόκοτες αδερφές, νεράιδες, (συχνά δύο καλές και μια κακιά)
Το Τρία όντας ισοδύναμο με πολλά, μπορεί να συμβολίζει έναν μεγάλο αριθμό, ένα πλήθος, «τρεις χάρες» και υποδηλώνει εκπλήρωση. Υπάρχουν αναρίθμητες τριάδες θεών και δυνάμεων και οι τριαδικές σεληνιακές θεότητες και τριπλές θεές είναι πρωτεύουσες στη σημιτική, ελληνική, κέλτικη και τευτονική θρησκεία, είναι διαφορετικές όψεις ή δυνάμεις, μιας θεότητας.
Το κύριο σύμβολο του Τρία είναι ένα Τρίγωνο, και τρεις αλληλοτεμνόμενοι κύκλοι ή τρίγωνα μπορεί να αντιπροσωπεύουν την αξεδιάλυτη ενότητα των τριών προσώπων της τριάδας.


Αιγ.: Ο Θώθ είναι ο Τρις Μέγιστος, «Τρισμέγιστος»

Ερμ.: Η Υπέρτατη Δύναμη.

Σουμ.-Σημ.: Υπάρχουν πολυάριθμες τριάδες. Στην Καρχηδόνα η Μεγάλη Θεά σαν σεληνιακή παριστάνεται με τρεις ανεικονικούς κίονες.

Ελλ.-Ρωμ.: Πεπρωμένο, οι Μοίρες που είναι τρεις σε μία, τη Μοίρα. Η Εκάτη είναι τρίμορφη, οι Ερινύες είναι τρεις σε μία, την Ερινύα, όπως και οι γοργόνες στη Μέδουσα. Υπάρχουν τρεις Χάριτες, Σειρήνες, Ώρες, Εσπερίδες, Γραίες. Ο Κέρβερος είναι τρικέφαλος και η κύλλα έχει τριπλή ουρά. Η Χίμαιρα έχει ένα τριμερές σώμα (κεφάλι λιονταριού, σώμα κατσίκας και ουρά φιδιού). Το τρία, το τέσσερα και το άθροισμά τους, το επτά, είναι αφιερωμένα στην Αφροδίτη/Venus σαν βασίλισσα των τριών κόσμων και των τεσσάρων στοιχείων.
- Ορφ.: Η Τριάδα, Ύπαρξη, Ζωή, Διάνοια.
-Πυθ.: Τελείωση.
- Αριστοτέλης: "Το Τρία είναι ο μόνος αριθμός στον οποίο αρμόζει η λέξη «παν»" και η "Τριάδα είναι ο αριθμός του συνόλου, αφού περιέχει μια αρχή, μέση και τέλος"


Εβρ.: Απεριόριστο φως, καθαγιάζουσα διάνοια. Στον Καμπαλισμό το τρία αντιπροσωπεύει την κατάνόηση και την τριάδα αρσενικού, θηλυκού και της ενοποιούσας διάνοιας.

Αραβ.: Προ-ισλαμική. Η Μανάτ είναι τριπλή θεά παριστώμενη με τις τρεις Άγιες Παρθένες (Αλ-Ιτάμπ, Αλ-Ούτζα, Αλ-Μανάτ) και απεικονιζόμενη σαν ανεικονικές στήλες, λίθους ή κίονες ή κίονες πάνω στους οποίους στέκονται περιστέρες.

Αφρ.: Η Ασάντι. Η σεληνιακή θεά έχει τρία πρόσωπα, δύο μαύρα και ένα λευκό.

Ινδ.: Η Τριμούρτι, η τριπλή δύναμη δημιουργίας, καταστροφής και διατήρησης, επίσης ανάπτυξης, συντήρησης και τερματισμού. Υπάρχουν ποικίλες τριάδες θεών, το σεληνιακό άρμα έχει τρεις τροχούς.

Βουδ.: Το Τριράντα, οι Τρεις πολύτιμοι λίθοι, ο Βούδας, ο Ντχάρμα και ο Σανγκχα.

Κιν.: Αγιότητα, ο ευοίωνος αριθμός, ο πρώτος μονός αριθμός, αριθμός γιανγκ. Ο σεληνιακός βάτραχος, ή πουλί είναι τρίποδας.

Ταο.: Η Μεγάλη Τριάδα είναι Ουρανός, Άνθρωπος, Γη. Το Τρία είναι ο πρώτος ισχυρός αριθμός, επειδή όταν χωρίζεται έχει ένα κέντρο που παραμένει, το κεντρικό σημείο ισορροπίας. Είναι γιανγκ, ευοίωνος, και είναι το σύμβολο της πολλαπλότητας «Το ταό είναι Ένα κι όμως γέννησε την Δυαδικότητα, έπειτα τα Δύο γέννησαν την Τριάδα, και τα Τρία γέννησαν όλα όσα υπάρχουν.»

Ιαπ.: Οι τρεις θησαυροί είναι : Καθρέφτης, Ξίφος και Πολύτιμος Λίθος (Αλήθεια, Θάρρος και Ευσπλαχνία).

Κέλτ.: Η Μπριτζίτ είναι τριπλή, υπάρχουν Τρεις Ευλογημένες Δέσποινες και αναρίθμητες Τριάδες, συχνά η τριπλή όψη της ίδιας θεότητας. Είναι σημαντικός αριθμός στην κέλτικη παράδοση.

Σκανδ.-Τευτ.: Πεπρωμένο, σαν Τρεις Νόρνες (Μάνι, Νύι, Νίθι) που φανερώνουν επίσης την πανσέληνο, τη Νέα και τη φθίνουσα σελήνη. Στην τευτονική μυθολογία η σελήνη είναι η Μοίρα και η Χόντα, η σεληνιακή θεά, αποτελεί τριάδα με τις δύο κόρες της. Ο λαγός στο φεγγάρι έχει τρία πόδια. Ο Θωρ μερικές φορές απεικονίζεται με τρία κεφάλια και το τρισκελές. ή trisquetra, είναι ένα σύμβολο του Όντιν/Βόντεν. Τρία είναι ο αριθμός της καλής τύχης.

Σλαβ.: Ο σεληνιακός θεός είναι τρικέφαλος.

Αλχ.: Η τριάδα, θείο-υδράργυρος-άλας, αντιπροσωπεύει πνεύμα, ψυχή και σώμα.

Μαορ.: Το Μεγάλο Πνεύμα, ο Θείος Δημιουργός, είναι η τριάδα ήλιου, σελήνης και γης. Ο θεός της φύσης, του παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος. Νους, χαρακτήρας και φυσική κατάσταση παριστάνεται με τρία υψωμένα δάχτυλα.

Μεξ.: Η Τριάδα παριστάνεται με τρεις σταυρούς, έναν μεγάλο και δύο μικρότερους.

Χριστ.: Η Τριάδα, η ψυχή η ένωση σώματος και ψυχής στον άνθρωπο και στην εκκλησία. Υπάρχουν τρία δώρα των Μάγων προς τον Χριστό, σαν Θεό-Βασιλιά-Θυσια. Τρεις εικόνες μεταμόρφωσης, απαρνήσεις του Πέτρου, σταυροί στον Γολγοθά, ημέρες του θανάτου του Χριστού, εμφανίσεις μετά τον θάνατο, Μαρίες και οι ιδιότητες - ή θεολογικές αρετές- της Πίστης, της Ελπίδας και της Αγάπης.


* το βιβλίο γράφει Υιό, εγώ θα έγραφα/πρόσθετα παιδί, καθώς οι συμβολισμοί και αποσυμβολισμοί δημιουργήθηκαν στην πατριαρχική/αντρική κοινωνία των προηγούμενων αιώνων/χιλιετηρίδων όπου η κόρη γενικά δεν ήταν άξια λόγου, σε αντίθεση με την Μητέρα που την τιμούν σχεδόν όλες οι Θρησκείες και οι πολιτισμοί. Για να γίνει η Κόρη Μητέρα χρειάζονταν τον Λόγο του Άντρα/Πατέρα, μόνο τότε ήταν άξια αναφοράς.
 
Τελευταία επεξεργασία:

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
Αυγό


Το Κοσμικό Αυγό είναι η αρχή της ζωής, το αδιαφοροποίητο σύνολο, δυνατότητα, το σπέρμα όλης της δημιουργίας, ο αρχέγονος μητριαρχικός κόσμος του χάους, Ο Μεγάλος Γύρος που περιέχει το σύμπαν, η κρυμμένη αρχή και το μυστήριο του όντος, ο κοσμικός χρόνος και χώρος, η αρχή, η μήτρα, κάθε εμβρυακή ύπαρξη, οι πρωταρχικοί γονείς, η τέλεια κατάσταση των ενωμένων αντιθέτων, ανάσταση, ελπίδα. Στον ινδουιστικό, αιγυπτιακό, ελληνικό και κινέζικο συμβολισμό το Κοσμικό Αυγό, σαν αρχή του σύμπαντος, κάποια στιγμή έσπασε. Αν και αποτελούσε ένα όλο, περιείχε εν δυνάμει κάθε υπαρκτό μέσα στον περιορισμένο χώρο του κελύφους.*
Το αυγό, σαν αρχή του κόσμου, απαντάται στην Αίγυπτο, Φοινίκη, Ινδία, Ελλάδα, Κίνα, Ιαπωνία, Κεντρική Αμερική, Φίτζι και Φινλανδία. Το χρυσό αυγό είναι ο ήλιος. Το φίδι που περιβάλλει το αυγό είναι ο Ουροβόρος. Ένα αυγό στρουθοκαμήλου, ή μεγάλο πορσελάνινο αυγο, κρεμασμένο σε ναούς, κοπτικές εκκλησίες και τζαμιά, απεικονίζει τη δημιουργία, τη ζωή και την ανάσταση και, σαν τέτοιο, απαντάται μερικές φορές σε τάφους. Στον Χριστιανισμό μπορεί να φανερώνει την παρθενογένεση.

Σουμ.-Σημ.: Το κοσμικό Αυγό παρήγαγε τη δημιουργία.

Αιγ.: Το κοσμικό αυγό από το οποίο ο ήλιος, ο Ρα, εκκολάφτηκε, γεννήθηκε από τη Χήνα του Νείλου: "Αναπτύσσεται, αναπτύσσομαι - ζει, ζω" (Βίβλος των Νεκρών). Ο Κνεφ, ο Όφις, επίσης παρήγαγε το Κοσμικό Αυγό από το στόμα του, συμβολίζοντας τον Λόγο.

Ελλ.: Στον Ορφισμό το αυγό είναι το μυστήριο της ζωής, δημιουργία, ανάσταση, περιβάλλεται από τον Ουροβόρο. Οι Διόσκουροι, γεννημένοι από το αυγό του Δία και της Λήδας, φορούν τα δύο ήμισυ του αυγού σαν θολωτά καπέλα. Το αυγό μερικές φορές απεικονίζεται σαν να περιέχει τα 4 στοιχεία.

Ινδ.: Το Κοσμικό Αυγό γεννήθηκε από το θείο πουλί στα αρχέγονα ύδατα. Ο Μπράχμα ξεπήδησε από το χρυσό αυγό της δημιουργίας και τα δύο ήμισυ σχημάτισαν τον ουρανό και τη γη. Το Κοσμικό Δέντρο απεικονίζεται να αναπτύσσεται από το Κοσμικό Αυγό που επιπλέει στα ύδατα του χάους.

Βουδ.: Το κέλυφος του αυγού είναι το "κέλυφος της άγνοιας" και το σπάσιμο του είναι η δεύτερη γέννηση και η επίτευξη της φώτισης, και της υπέρβασης του χρόνου και του χώρου.

Κιν.: Ολότητα, ο κρόκος είναι ο ουρανός και το ασπράδι η γη. Κατά τη δημιουργία το Κοσμικό Αυγό διαρρήχθηκε τελείως και τα δύο μισά σχημάτισαν τη γη και τον ουρανό.

Δρυιδ.: Το Κοσμικό Αυγ΄είναι το "αυγό του φιδιού", συμβολιζόμενο με το απολίθωμα του αχινού.

Αλχ.: Από το αυγό αναπτύσσεται το λευκό άνθος (άργυρος). το κόκκινο λουλούδι (χρυσός), και το γαλάζιο άνθος (άνθος του σοφού). Το αυγό είναι επίσης σφραγισμένο ερμητικό αγγείο στο οποίο επιτελείται το Μεγάλο Έργο. Το φιλοσοφικό αυγό είναι σύμβολο της δημιουργίας.

Χριστ.: Ανάσταση, αναδημιουργία, ελπίδα.

Ωκεαν.: Σε μερικά νησιά λέγεται ότι ο πρώτος άνθρωπος εκκολάφτηκε από το αυγό ενός πουλιού.


* ( θεωρία big bang....?!)
 

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
Εδώ κλείνει και αυτό το θέμα. Όπως ανέφερα παραπάνω έχει πάρα πολλά σύμβολα και την ερμηνεία τους.....δύο ταινίες με πάρα πολλούς συμβολισμούς/σύμβολα είναι τα:

Eyes Wide Shut 1999


και

Matrix 1999



1999 Μια ιδιαίτερη κινηματογραφική χρονιά.
 
Μπλουζα Κάτω μέρος