The Book of Counted Sorrows

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
ή αλλιώς ....."Το Βιβλίο που Μετράει τους Καημούς".

Λίγο-πολύ οι περισσότεροι έχουν ασχοληθεί με βιβλία του φανταστικού και του μυστηρίου. Είτε Πόε, είτε Λαβκραφτ μέχρι Κινγκ κ.α. Από ελαφρύ ανάγνωσμα, ή όπως λένε και οι Γάλλοι "κάτι για τη διαδρομή του τρένου", μέχρι και cult συνευρέσεις, πεποιθήσεις, πρακτικές κ.α.
Διάβασα κι εγώ Κινγκ, στην αρχή ήταν καλός μέχρι που διάβασα για πρώτη φορά Dean Koontz.
Δεν ξανάπιασα King και δεν ξανασχολήθηκα μ' αυτόν, τώρα απλά ότι βγαίνει σε κινηματογράφο και τηλεόραση.

Μετά τον Koontz βρήκα έναν μεγάλο μύστη.....ναι έναν πολύ μεγάλο μύστη στις εκδόσεις bell, ξέρετε στα παλιά βιβλία τσέπης! Παράξενο όντως....Αλλά αυτό είναι για μια άλλη φορά, για ένα άλλο θέμα και ίσως κάπου αλλού, ποιος ξέρει....

Ο Koontz λοιπόν μου άρεσε περισσότερο από τον King, πιο δυνατή, γρήγορη, σφιχτή, αγωνιώδες γραφή με ένα μικρό προβληματάκι στο τέλος, η εξήγηση που έδινε, κάτι που ο King απέφευγε σε πολλά βιβλία του να δώσει κάποια, ήταν......το λες και απογοητευτική λόγω απλότητας, οφθαλμοφάνειας και άλλων.

Βέβαια σκοπός του παρόντος δεν είναι η αντικειμενική ή όποια άλλη σύγκριση ανάμεσα σε King και Koontz.....θεωρώ καλύτερο τον Koontz, όπως άλλος θεωρεί καλύτερο τον King και όλοι μαζί συμφωνούμε για τον πατέρα Poe και τον Λαβκραφτ.

Ο Koontz λοιπόν είχε μια ....διαολεμένη συνήθεια. Και γράφω διαολεμένη γιατί ανάγκασε εμένα και πολλούς άλλους, σ' όλον τον κόσμο, να ψάχνουμε για κάτι που δεν υπήρχε.

Ξέρετε, κάτι σαν το Νεκρονομικόν!






Πόσοι δεν το αναζήτησαν όλα αυτά τα χρόνια μετά τον θάνατο του Λαβκραφτ! Τι βιβλιοθήκες, κατώγια, μπουντρούμια, στοές και αν έψαξε ο κόσμος. Άνω-κάτω ο πλανήτης για την βελόνα στ' άχυρα.
Ατέρμονες συζητήσεις του στιλ "ξέρω κάποιον που ξέρει κάποιον άλλον και το έχει δει το βιβλίο"...και άντε φτου από την αρχή στην αναζήτηση.
Έκαψε κόσμο ο Λαβκραφτ με τα βιβλία του έκαψε όμως περισσότερο στην αναζήτηση αυτού του μυθολογικού βιβλίου μαγείας! Και καίει ακόμα.*

Καλός ο Poe, όχι απλά καλός, εντάξει.....πατέρας σε πολλά απ' όσα διαβάζουμε, βλέπουμε, ακούμε σήμερα. Άλλο όμως ο Λαβκραφτ....

Τέλος πάντων, ο Koontz λοιπόν μετά το εξώφυλλο είχε συχνά μια παράθεση από το "Βιβλίο που Μετράει τους Καημούς", και πάθαμε........τον τάραχο μας!
Νέα αναζήτηση αυτού του μυθολογικά ανύπαρκτου βιβλίου......
Να το ψάχνουν όσοι διάβαζαν Koontz, να το ψάχνουν και όσοι ακούν γι' αυτό!
Και το θέμα για το συγκεκριμένο βιβλίο ήταν πως ο Koontz ζούσε, και ζει ακόμα!
Δεν ήταν Λαβκραφτ που έγραψε για ένα μυθολογικό βιβλίο και ποιος να (τον) ρωτήσει που είναι αυτό το βιβλίο μετά θάνατον!!

Ο κακός χαμός, τηλέφωνα σε συγγενή στο Λονδίνο να ρωτήσει τους εκεί fans και με τη σειρά τους να ρωτήσουν τα "ξαδέρφια" τους στην Αμερική.
Να αγοράζω τα βιβλία του Koontz όχι τόσο για τα βιβλία, που επαναλαμβάνω τα θεωρούσα πολύ καλά στο είδος τους, αλλά για τα quotes, τα......τσιτάτα!!, από το "Βιβλίο που Μετράει τους Καημούς".....

Και επιτέλους ο Koontz, το 2001, αποφάσισε να βγάλει βιβλίο που να περιλαμβάνει το Βιβλίο!!!!!



Μπορείτε να βρείτε την ψηφιακή έκδοση στα αγγλικά, αν ψάξετε, μέχρι κάποιος εκδοτικός οίκος αποφασίσει επιτέλους να αναλάβει την μετάφραση και την έκδοση του στα ελληνικά. Αν και ...χλωμό το κόβω......


Θα παραθέσω κάποια quotes απ' όσα μάζεψα τον καιρό που διάβαζα Koontz.




* Για τον Λαβκραφτ έχω κάνει μια ψιλοαναφορά στη μουσική για το "κάψιμο" μέχρι των ημερών μας σ' ένα άλλο πεδίο, αυτό των gamers ......

Με τα μπούνια Λαβκραφτ-ικό και τρομερά ...εθιστικό, ανεπανάληπτο και αξέχαστο gaming!



 
Τελευταία επεξεργασία:

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
"Είναι γνώρισμα του ανθρώπου να αντιστέκεται στην βελτίωση.
Το ιδεώδες της ουτοπίας είναι η τραγική μας μοίρα"
 

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
"Όρμησε με τα μούτρα καταπάνω στη ζωή
Ή μείνε σπίτι σου να περιμένεις.
Όσα καλά ή κακά είναι να σε βρουν
θα έρθουν: έτσι είναι γραμμένο.

Άκου τη μουσική, χόρεψε αν μπορείς.
Ντύσου στα κουρέλια ή τα διαμαντικά σου βάλε.
Ρούφα ως τον πάτο την επιλογή σου, κανάκεψε τον φόβο σου.
Σ' αυτό το παλιό, γνωστό στέκι των ηλιθίων."
 

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
Ναι, έχει το "Βιβλίο που Μετράει τους Καημούς" και Ελλάδα.

"Τούτη η κολόνα έχει μια τρύπα,
βλέπεις την Περσεφόνη?"
Σεφέρης
 

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
"Όπου μορφές αλλόκοτες χοροπηδούν
σε νυχτερινές μουσικές που αυτές μονάχα ακούν"
 

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
"Εκεί που χωρίζει η ελπίδα από την λογική
είναι το σημείο που αρχίζει η τρέλα.
Ελπίζουμε να φτιάξουμε έναν κόσμο καλύτερο
και ελεύθερο.
Όμως τα λουλούδια της ελπίδας ριζώνουν
στην πραγματικότητα.
Δεν υπάρχει ειρήνη για το λιοντάρι και το πρόβατο,
εκτός ίσως σε άλλους κόσμους,
πέρα από τον Ωρίωνα.
Μη συμβουλέψεις τις κουκουβάγιες να λυπηθούν
τα ποντίκια.
Δεν είναι ελάττωμα η κουκουβάγια να φέρεται
σαν κουκουβάγια.
Οι θύελλες δεν υπακούουν ούτε στην πιο
θερμή παράκληση.
Όλες οι λέξεις τις οικουμένης δεν φτάνουν
να γαληνέψει η θάλασσα.
Η Φύση - πάντα γενναιόδωρη και αδυσώπητη -
δε θα αλλάξει ούτε για έναν σοφό ούτε για έναν ηλίθιο.
Ο άνθρωπος έχει και αυτός όλες τις ατέλειες
της Φύσης, το βλέπει κανείς με την πρώτη ματιά"
 
Τελευταία επεξεργασία:

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
"Στην σύγχρονη εποχή που ζούμε
ο θάνατος είναι το τίμημα της αρετής.
Έτσι σου φαίνεται στις χειρότερες στιγμές.
Το κακό νικάει και η καλοσύνη ποδοπατιέται.

Εξουσιασμένοι από την βία και την φαυλότητα.
Όλοι στεκόμαστε πάνω σ' ένα λεπτό στρώμα πάγου.
Είμαστε άραγε γενναίοι ή δειλά ποντίκια
πάνω σ' αυτό τον τόσο, μα τόσο λεπτό πάγο?

Τολμάμε να χρονοτριβήσουμε, να τρέξουμε?
Τολμάμε να γελάσουμε ή να γλεντήσουμε
ξέροντας ότι μπορεί να σπάσει ο πάγος?
Και τον διατηρούμε με τόση θυσία?"
 

Τηλέμαχος

Αρθρογράφος
"Η ζωή είναι ένα δώρο που πρέπει να επιστραφεί
και η κατοχή του χαρά να δίνει.
Είναι πολύ σύντομη, κανείς δεν αμφιβάλει.
Δύσκολο να δεχτείς ότι αυτή η γήινη διαδρομή προς το τελικό σκοτάδι
είναι ένα ταξίδι που τελείωσε,
ένας κύκλος που έκλεισε,
ένα έργο τέχνης ανυπέρβλητο,
ένα γλυκό μελωδικό ποίημα,
μια μάχη κερδισμένη"
 
Μπλουζα Κάτω μέρος